GELDİ İSMET (PAŞA) GİTTİ CEHALET

GELDİ İSMET (PAŞA) GİTTİ CEHALET

Yani böyle bir lafa ne denir? Gaflet mi cehalet mi?

Sayesinde meclisinde oturduğunuz… eğer o insanlar; o meclisin kurulması ve yurdun selamete çıkması için kelle koltukta… hani seçim meydanlarında değil; savaş meydanlarında, yeri geldiği zaman göğüs göğse süngüyle mücadele ederek…

İki meydan muharebesi kazanarak “Türk’ün makus talihini yenmiş”, kulağının duyarlılığını yitirmiş, yetmemiş; Lozan’da bu ülkenin tapusunu yedi düvele rağmen kazandırmış bir kahramana kalkmışınız “geldi İsmet, gitti kısmet” diyebiliyorsunuz… Pes yani!

O İsmet gelmeseydi… Bugün siz o koltukta oturamazdınız dahası ne bayrağımız dalgalanırdı ne ezanımız okunurdu… İsterseniz kendinizi, “İsmet” diyerek her türlü nezaketten uzak hitap ettiğinizi sandığınız kişiyle bir kıyaslayın…

Bakın, İsmet değil; o, milletin “İsmet Paşa”sıdır, soyadını kazandığı iki büyük meydan muharebesinden almıştır, o İsmet İnönü’dür… Lozan’da dehası, sabrı ve kararlı duruşuyla Lozan’ın yani ülkemizin de mimarıdır.

Bir taraftan da tersine okumaya çalıştım…

İsmet Paşa geldiği zaman doğrudur; kimilerinin kısmeti kıyamete dek kesilmiştir.

Mesela kapitülasyonların, imtiyazların, din baronlarının, din tüccarlarının; halkın yüce duygularını istismar ederek onların sırtından geçinen asalakların elbette ki kısmeti kesilmiştir.

Bu konuda yerden göğe kadar hakkınız var beyim; vallahi de haklısınız billahi de…

İsmet Paşa’yla istiklalimiz gelmiştir, Türk aydınlanmasının önü açılmış, ülkemiz yedi düvele rağmen kazandığı özgürlüğünü, sanayi ve tarımda yapılan atılımlarla, çiftçilikten başka iş bilmeyen Anadolu insanının ticaret ve sanayi alanlarında önü açılarak kurulan fabrikalarda, Türk yükselmesine öncülük etmiştir…

Bu yüzden size kızamıyorum; kimlerin kısmetinin gittiğini bu vesileyle hatırlattığınız için belki de size teşekkür etmeliyim…

Geldi İsmet (Paşa) gitti cehalet… Minnettarız…

TAHİR SAKMAN