TAKKELİ'DE KAR
SESİ
Bugün
öğleden sonra “Takkeli’de karın sesini duyunca” Altınapa Barajına doğru
yollandım…
İyi ki de
gitmişim… Hani ne zamandır özlediğimiz karı gördüm; Akyokuş’u geçip baraja
yaklaşırken kar atıştırmaya başladı, zaten önceden yağmış ve her tarafı temiz,
tertemiz beyaz bir örtüyle kaplamıştı… Konya kent merkezine yağmayan kar,
buraları az da olsa örtmüştü…
Çocuklar
gibi sevindim… Sadece ben de değildim sevinen; arabalarıyla gelen birkaç aile,
çocuklarıyla kardan adam yapıp çoktan kar topu oynamaya bile başlamışlardı…
Umarım bu
yağışlar az da olsa baraja bir can suyu olur; çünkü buna çok ihtiyacımız var…
Konya’ya
kuş uçuşu 10 dakikalık bir mesafeye yağan kar nedense bu sene şehir merkezini
sürekli teğet geçiyor. Bir kar yağsa; belki doğal gaza ödediğimiz… sahi sizin
de şikâyetiniz vardı değil mi?
Bütün bir
şehir şimdi feryat figan; kimisi doğal gazdan kimisi elektrikten, sudan… ama
vatandaşların gerekçeleri asla sudan değil… Dikkate alınır mı?...
Bir de
emlak vergileri var… Aşırı artışların olduğu söyleniyor… şahsen ben bakmaya
korktuğum için bakamadım…
Asgari
ücret, emekli maaşları, hayat pahalılığı, enflasyon vs. vs. … Liste uzadıkça
uzuyor.
Bir kar
yağsa hepsini unutup, sokağa çıkacağım, kar topu atacağım; halkın sesine kulak
kapatan kim varsa…
 |
Eskiden kış günlerinde kar küreyicileri olurdu; ellerinde fırın küreğine benzeyen küreklerle, toprak damlara çıkar karları kürerlerdi… Küremezseniz ne olur? Toprak, çorak toprakla kaplı damlar, karlar erimeye başlayınca “esnaf dükkânı, akmazsa damlar” sözü gereği damlamaya başlardı. Tabii bir de bu kerpiç evlerin karın ağırlığını çekemeyip çökmesi gibi bir tehlike de söz konusu olurdu. Çözümü basitti, karları küremek…
Kürenen karlar… Eski Konya fotoğraflarında görmüşünüzdür; evlerin boyuna kadar yükselen karların ortasında bir patika gibi yol açıp ilerlemeye çalışan Konyalıları… Aslında o kadar kar yağmıyordu ama damlardan kürenen karlar nedeniyle yığınlar oluşuyordu.
Bolluk ve
bereket zamanlarıymış… Yemek destanı… Konyalı Şerife Hanım, Konyalıların taktığı
isimle “Bülbül Hoca” geldi aklıma, rahmet olsun… Yemek Destanı’nda şöyle
sesleniyor:
/Bihamdülillâh yedik
nimet ve nanı
Bizim zamanımız bolluk
zamanı/
Destanın mısraları
arasında mı kalacak bu “bolluk zamanı?”
Öğleden
sonra Altınapa Barajı ve etrafını beyaza bürüyen kar, akşamüzeri Konya’ya ulaştı…
Ben bu yazıyı yazarken zaman zaman savrulan kar taneleri aslında buğday
başaklarının müjdecisi…
Bizim gördüğümüz
bu bolluk zamanlarını, gelecek kuşakların da görmesi ve tek dileğimizin kar
tanelerinin arasında yitip gitmemesi, tek umudumuz…
Şehir
beyaza bürünürken, umutlarımızı gelecek için hep diri tutuyorum…
TAHİR
SAKMAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Yorumlarınız kişisel haklara ve yasalara uygun olmalıdır, yorumlarınızdan dolayı sorumlu olacağınızı lütfen unutmayınız.