ŞURADA BİRKAÇ YÜZYILIM KALDI

ŞURADA BİRKAÇ YÜZYILIM KALDI
 
Karlı, çok soğuk bir Konya akşamında… akşam ezanları okunurken doğmuşum, anam öyle anlatmıştı…
 
Neler yaşadım neler… radyonun lüks sayıldığı günlerden cep telefonlarına, gazocağı iğnesinden bilgisayarlara, at arabasına binmek ciddi parayken şahsi otomobillere… İdare lambalarından avizelere… hepsi iyiydi de… şu anamın maltızının yerine koyduğunuz tüp gazlar ve üzerindeki düdüklü tencere olmasa iyiydi… Kalaylı bakır tastan su içmeyi özledim…
 
Kuru fasulyelerin tadını bozdunuz, onu anladık ithal, peki, etli ekmekten, küflü peynirli çarşı böreğinden ne istediniz de hamurunu mayasız yapıyorsunuz?
 
Ama hep ileriydi yürüyüşümüz; ufuklar bizim içindi…
 
Çok yaşadım, şikayetçi değilim tabii ki… “Daha” diyorum ki “birkaç yüzyıl daha yaşarım!..”
 
“Sonra” diyorum “anılarım bu şehrin kaldırımlarına hani bir şiirimde “paslı jilet gibi kaldırımların/ yüreğimi çizer sessiz duruşun” dediğim, kaldırımların çığlıklarına emanet… Ay dolanınca yüreğime boğum boğum, altında ağlayanın ben olduğumu bir tek onlar hatırlayacak…”
 
Sizler olmazsanız tadı olmaz biliyorum; onun için kendinize iyi bakın, nice yaşlara hep birlikte sağlık ve huzur içinde…
 
TAHİR SAKMAN