ATATÜRK ANITLARINA BAKINCA

 

ATATÜRK ANITLARINA BAKINCA
 
Atatürk anıtlarına bakınca sadece bir “heykel” olarak görüyorsanız çok yanılıyorsunuz demektir.
 
Bendeniz baktığım zaman ulusuna adanmış bir ömür görüyorum; yedi düvele kafa tutan bir kahraman görüyorum; Kocatepe’den kükreyen sarı saçlı bir kurt, İzmir’e at üstünde giren, Yunan’ı denize döken mavi gözlü, dev bir zeybek görüyorum…
 
Toroslarda, Yörük çadırlarında tüten bir ocak görüyorum…
 
Padişahlığını ilan etse hiç kimsenin itiraz etmeyeceğini bile bile Türk Milleti’ne, Cumhuriyet ilan edip yurttaşlık hediye eden bir lider görüyorum.
 
O heykele baktığınız zaman…
 
Bendeniz baktığım zaman özgürlük meşalesinin için için nasıl yandığını; kapitülasyonların, düyun-ı umumiyyenin, tütün rejisinin kaldırılmasını görüyorum. Türk karasularında, demiryollarında yolcu ve yük taşımacılığının yabancı imtiyaz sahiplerinin elinden alınmasını görüyorum. Kalkınma hamlelerini görüyorum; açılan fabrikaları mesela ilk şeker fabrikalarını, basma ve bez fabrikalarını, uçak fabrikasını görüyorum. Karadeniz bölgesine çay ve mandalina ekiminin başlatıldığını görüyorum. Demir çelik fabrikasını, çimento, mühimmat, cam ve kâğıt fabrikalarını, Gölcük tersanelerini…
 
Tam 46 tane… savaştan çıkmış, nüfusu azalmış ama kalkınma hamlesinin önemini kavramış ve yoktan var edercesine, ülkenin siyasi ve askeri bağımsızlığını, ekonomik özgürlükle de perçinlemiş bir deha görüyorum.
 
Ve tabii ki sözde şeyhlerin, şıhların; halkın dini duygularını istismar etmesini önlemek için Diyanet teşkilatının kuruluşunu görüyorum. Dini, cehalete, bağnazlığa değil; ait olduğu vicdanlara emanet edildiğini görüyorum. Ezanların, göğe özgürce yükseldiğini görüyorum.
 
Okuma yazma seferberliğini, kadınlara oy hakkı verilmesini, evlilik ve aile bütünlüğünün korunması için medeni nikahı, miras hakkından eşit pay hakkının verildiğini görüyorum.
 
İnsanların inançlarını özgürce yaşaması için…
 
Ben baktığım zaman Atatürk anıtlarına; özgür bir ülkenin, kanun önünde eşit yurttaşlık haklarına sahip geleceğe yürüyen umutlar görüyorum…
 
Ve Yüce Atatürk’ün “Beni görmek demek, mutlaka yüzümü görmek değildir. Benim fikirlerimi, benim duygularımı anlıyorsanız ve hissediyorsanız bu yeterlidir.” vecizesinin gereği onu anlamanın derin sevincini duyuyorum.
 
Eğer tüm bunları hatırlamazsanız… Orduları dağılmış, silahları elinden alınmış, her köşesi işgal edilmiş, Sevr Antlaşması’yla ülke parçalanmış… Ekonomik olarak gücü sıfıra inmiş… Yetmemiş, iç isyanlar…
 
Bu, kuru içi boş bir hamaset değildir; tam aksine vizyonu olan ve Türk Milleti’ni ayağa kaldıran, halkıyla bütünleşen bir liderin hakikatidir.
 
Atatürk anıtlarına, Anıtkabir’e gittiğiniz / baktığınız zaman bunları hatırlarsanız, anıtların soyutluktan çıkıp sizlere somut gerçekleri, idealleri haykırdığını görebilirsiniz…
 
Ve saygınızın, sevginizin nasıl bir çığ gibi benliğinizi sardığını da…
 
TAHİR SAKMAN